Artikel 56

(De tekst van art. 56 is gewijzigd bij Art. 1, W 19.12.1969)

\n\n

§ 1. Ten aanzien van door Hem te omschrijven kleine ondernemingen regelt de Koning de wijze waarop de administratie, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, forfaitaire grondslagen van aanslag vaststelt, wanneer zulks mogelijk is.

\n\n

§ 2. De belasting die door de kleine detaillisten verschuldigd is ter zake van de leveringen van goederen waarin zij handel drijven, wordt forfaitair geheven in de vorm van een egalisatiebelasting bij de leveringen van goederen die hun worden gedaan en bij de invoer van goederen die ze verrichten.

Ten aanzien van hun leveringen van goederen aan kleine detaillisten vermelden de leveranciers de egalisatiebelasting afzonderlijk op de factuur ; ze voldoen ze overeenkomstig het bepaalde in artikel 50, § 1, 3 en 4.

De Koning regelt de toepassing van de door dit artikel ingestelde regeling, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen. Hij geeft onder meer de definitie van de kleine detaillist en bepaalt de egalisatiebelasting op een percent van het belastingbedrag berekend naar de tarieven die in artikel 37 zijn vastgesteld, met het nodige onderscheid volgens de aard van de goederen.

Kleine detaillisten kunnen evenwel opteren voor de toepassing van de belasting bij de leveringen van goederen die zij doen en de normale belastingregeling of de krachtens § 1 ingestelde biezondere regeling genieten. De Koning bepaalt de voorwaarden waaronder die optie kan worden uitgeoefend.

De bij deze paragraaf ingestelde regeling is een overgangsregeling. Met ingang van 1 januari 1974 zal ze geleidelijk worden afgebouwd op de wijze en volgens modaliteiten die door de Koning zullen worden bepaald na overleg met de betrokken beroepsgroeperingen.

","keywords","subjects",[],"referredBy",[],"source","FisconetPlus","sourceUrl","https://www.minfin.fgov.be/myminfin-web/pages/public/fisconet/document/5a8b5bb1-c8ae-4be9-ac38-3b14ad65bf26","version",1,"versionCount",10,"rank",100,"validFrom","5a8b5bb1-c8ae-4be9-ac38-3b14ad65bf26_2","01.01.1993","Artikel 56\n\n(De tekst van art. 56 is van toepassing met ingang van 01.01.1993 (Art. 21, KB 29.12.1992))\n\n§ 1. Ten aanzien van door Hem te omschrijven kleine ondernemingen regelt de Koning de wijze waarop de administratie, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, forfaitaire grondslagen van aanslag vaststelt, wanneer zulks mogelijk is.\n\n§ 2. De kleine ondernemingen waarvan de jaaromzet een door de Koning vast te stellen bedrag niet overschrijdt, genieten belastingvrijstelling voor de leveringen van goederen en diensten die ze verrichten.\n\nDe in het vorig lid bedoelde kleine ondernemingen kunnen de belasting geheven van de goederen en de diensten die ze gebruiken voor het verrichten van hun handelingen niet in aftrek brengen en mogen evenmin op enigerlei wijze op hun facturen of op ieder als zodanig geldend stuk de belasting vermelden.\n\nDe vrijstellingsregeling van belasting is niet toepasselijk op :\n\nde handelingen bedoeld in de artikelen 8 en 8bis;\n\nde handelingen bedoeld in artikel 57, verrricht door landbouwondernemers onderworpen aan de bijzondere landbouwregeling;\n\nde handelingen bedoeld in artikel 58, §§ 1 en 2;\n\nde handelingen verricht door belastingplichtigen die niet in België zijn gevestigd.\n\nDe Koning regelt de toepassing van de door deze paragraaf ingestelde regeling. Hij bepaalt de handelingen welke van de regeling zijn uitgesloten. Hij omschrijft de kleine ondernemingen.\n\nDe kleine ondernemingen kunnen evenwel kiezen voor de toepassing van de belasting ten aanzien van de leveringen van goederen en diensten die zij verrichten en de normale belastingregeling of de krachtens § 1 ingestelde bijzondere regeling toepassen. De Koning bepaalt de regels volgens dewelke deze keuze kan worden uitgeoefend.","

Artikel 56

(De tekst van art. 56 is van toepassing met ingang van 01.01.1993 (Art. 21, KB 29.12.1992))

\n\n

§ 2. De kleine ondernemingen waarvan de jaaromzet een door de Koning vast te stellen bedrag niet overschrijdt, genieten belastingvrijstelling voor de leveringen van goederen en diensten die ze verrichten.

De in het vorig lid bedoelde kleine ondernemingen kunnen de belasting geheven van de goederen en de diensten die ze gebruiken voor het verrichten van hun handelingen niet in aftrek brengen en mogen evenmin op enigerlei wijze op hun facturen of op ieder als zodanig geldend stuk de belasting vermelden.

De vrijstellingsregeling van belasting is niet toepasselijk op :

de handelingen bedoeld in de artikelen 8 en 8bis;

de handelingen bedoeld in artikel 57, verrricht door landbouwondernemers onderworpen aan de bijzondere landbouwregeling;

de handelingen bedoeld in artikel 58, §§ 1 en 2;

de handelingen verricht door belastingplichtigen die niet in België zijn gevestigd.

De Koning regelt de toepassing van de door deze paragraaf ingestelde regeling. Hij bepaalt de handelingen welke van de regeling zijn uitgesloten. Hij omschrijft de kleine ondernemingen.

De kleine ondernemingen kunnen evenwel kiezen voor de toepassing van de belasting ten aanzien van de leveringen van goederen en diensten die zij verrichten en de normale belastingregeling of de krachtens § 1 ingestelde bijzondere regeling toepassen. De Koning bepaalt de regels volgens dewelke deze keuze kan worden uitgeoefend.

",[],[],2,"5a8b5bb1-c8ae-4be9-ac38-3b14ad65bf26_3","01.04.2007","Artikel 56\n\n(De tekst van art. 56, § 2, eerste lid, is van toepassing met ingang van 01.04.2007 (Art. 109, W 27.04.2007, B.S. 08.05.2007))\n\n§ 1. Ten aanzien van door Hem te omschrijven kleine ondernemingen regelt de Koning de wijze waarop de administratie, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, forfaitaire grondslagen van aanslag vaststelt, wanneer zulks mogelijk is.\n\n§ 2. De kleine ondernemingen, met uitzondering van de BTW-eenheden in de zin van artikel 4, § 2, waarvan de jaaromzet een door de Koning vast te stellen bedrag niet overschrijdt, genieten belastingvrijstelling voor de leveringen van goederen en diensten die ze verrichten.\n\nDe in het vorig lid bedoelde kleine ondernemingen kunnen de belasting geheven van de goederen en de diensten die ze gebruiken voor het verrichten van hun handelingen niet in aftrek brengen en mogen evenmin op enigerlei wijze op hun facturen of op ieder als zodanig geldend stuk de belasting vermelden.\n\nDe vrijstellingsregeling van belasting is niet toepasselijk op :\n\nde handelingen bedoeld in de artikelen 8 en 8bis;\n\nde handelingen bedoeld in artikel 57, verrricht door landbouwondernemers onderworpen aan de bijzondere landbouwregeling;\n\nde handelingen bedoeld in artikel 58, §§ 1 en 2;\n\nde handelingen verricht door belastingplichtigen die niet in België zijn gevestigd.\n\nDe Koning regelt de toepassing van de door deze paragraaf ingestelde regeling. Hij bepaalt de handelingen welke van de regeling zijn uitgesloten. Hij omschrijft de kleine ondernemingen.\n\nDe kleine ondernemingen kunnen evenwel kiezen voor de toepassing van de belasting ten aanzien van de leveringen van goederen en diensten die zij verrichten en de normale belastingregeling of de krachtens § 1 ingestelde bijzondere regeling toepassen. De Koning bepaalt de regels volgens dewelke deze keuze kan worden uitgeoefend.","

Artikel 56

(De tekst van art. 56, § 2, eerste lid, is van toepassing met ingang van 01.04.2007 (Art. 109, W 27.04.2007, B.S. 08.05.2007))

\n\n

§ 2. De kleine ondernemingen, met uitzondering van de BTW-eenheden in de zin van artikel 4, § 2, waarvan de jaaromzet een door de Koning vast te stellen bedrag niet overschrijdt, genieten belastingvrijstelling voor de leveringen van goederen en diensten die ze verrichten.

De vrijstellingsregeling van belasting is niet toepasselijk op :

de handelingen bedoeld in de artikelen 8 en 8bis;

de handelingen bedoeld in artikel 57, verrricht door landbouwondernemers onderworpen aan de bijzondere landbouwregeling;

de handelingen bedoeld in artikel 58, §§ 1 en 2;

de handelingen verricht door belastingplichtigen die niet in België zijn gevestigd.

De Koning regelt de toepassing van de door deze paragraaf ingestelde regeling. Hij bepaalt de handelingen welke van de regeling zijn uitgesloten. Hij omschrijft de kleine ondernemingen.

",[],[],3,"5a8b5bb1-c8ae-4be9-ac38-3b14ad65bf26_4","01.10.2007","Artikel 56\n\n(De tekst van art. 56, § 2, derde lid, is van toepassing met ingang van 01.10.2007 (Art. 127, W 27.04.2007, B.S. 08.05.2007))\n\n§ 1. Ten aanzien van door Hem te omschrijven kleine ondernemingen regelt de Koning de wijze waarop de administratie, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, forfaitaire grondslagen van aanslag vaststelt, wanneer zulks mogelijk is.\n\n§ 2. De kleine ondernemingen, met uitzondering van de BTW-eenheden in de zin van artikel 4, § 2, waarvan de jaaromzet een door de Koning vast te stellen bedrag niet overschrijdt, genieten belastingvrijstelling voor de leveringen van goederen en diensten die ze verrichten.\n\nDe in het vorig lid bedoelde kleine ondernemingen kunnen de belasting geheven van de goederen en de diensten die ze gebruiken voor het verrichten van hun handelingen niet in aftrek brengen en mogen evenmin op enigerlei wijze op hun facturen of op ieder als zodanig geldend stuk de belasting vermelden.\n\nDe vrijstellingsregeling van belasting is niet toepasselijk op :\n\nde handelingen bedoeld in de artikelen 8 en 8bis;\n\nde handelingen die bestaan uit een werk in onroerende staat in de zin van artikel 19, § 2, tweede lid, en de door de Koning ermee gelijkgestelde handelingen;\n\nde handelingen bedoeld in artikel 57, verrricht door landbouwondernemers onderworpen aan de bijzondere landbouwregeling;\n\nde handelingen bedoeld in artikel 58, §§ 1 en 2;\n\nde handelingen verricht door belastingplichtigen die niet in België zijn gevestigd.\n\nDe Koning regelt de toepassing van de door deze paragraaf ingestelde regeling. Hij bepaalt de handelingen welke van de regeling zijn uitgesloten. Hij omschrijft de kleine ondernemingen.\n\nDe kleine ondernemingen kunnen evenwel kiezen voor de toepassing van de belasting ten aanzien van de leveringen van goederen en diensten die zij verrichten en de normale belastingregeling of de krachtens § 1 ingestelde bijzondere regeling toepassen. De Koning bepaalt de regels volgens dewelke deze keuze kan worden uitgeoefend.","

Artikel 56

(De tekst van art. 56, § 2, derde lid, is van toepassing met ingang van 01.10.2007 (Art. 127, W 27.04.2007, B.S. 08.05.2007))

\n\n

De vrijstellingsregeling van belasting is niet toepasselijk op :

de handelingen bedoeld in de artikelen 8 en 8bis;

de handelingen die bestaan uit een werk in onroerende staat in de zin van artikel 19, § 2, tweede lid, en de door de Koning ermee gelijkgestelde handelingen;

de handelingen bedoeld in artikel 57, verrricht door landbouwondernemers onderworpen aan de bijzondere landbouwregeling;

de handelingen bedoeld in artikel 58, §§ 1 en 2;

de handelingen verricht door belastingplichtigen die niet in België zijn gevestigd.

De Koning regelt de toepassing van de door deze paragraaf ingestelde regeling. Hij bepaalt de handelingen welke van de regeling zijn uitgesloten. Hij omschrijft de kleine ondernemingen.

",[],[],4,"5a8b5bb1-c8ae-4be9-ac38-3b14ad65bf26_5","01.04.2014","Artikel 56\n\n(De tekst van art. 56, § 2, werd opgeheven met ingang van 01.04.2014 (Art. 35, W 15.05.2014, B.S. 22.05.2014, pg. 40603))\n\n§ 1. Ten aanzien van door Hem te omschrijven kleine ondernemingen regelt de Koning de wijze waarop de administratie, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, forfaitaire grondslagen van aanslag vaststelt, wanneer zulks mogelijk is.\n\n§ 2. (opgeheven)","

Artikel 56

(De tekst van art. 56, § 2, werd opgeheven met ingang van 01.04.2014 (Art. 35, W 15.05.2014, B.S. 22.05.2014, pg. 40603))

\n\n

§ 2. (opgeheven)

",[],[],5,"5a8b5bb1-c8ae-4be9-ac38-3b14ad65bf26_6","01.01.2019","Artikel 56\n\n(De tekst van art. 56, werd vervangen met ingang van 01.01.2019 (Art. 12, W 30.07.2018, B.S. 10.08.2018, pg. 62704 – Erratum B.S. 28.08.2018, pg. 66582))\n\n§ 1. Volgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast voor de belastingplichtigen die voldoen aan de volgende voorwaarden:\n\n1° een fysieke persoon zijn;\n\n2° beroepswerkzaamheden uitoefenen die voor ten minste 75 pct. van de omzet bestaan uit handelingen waarvoor geen verplichting bestaat tot uitreiking van een factuur voor de heffing van de belasting over de toegevoegde waarde;\n\n3° een jaaromzet hebben die niet meer bedraagt dan 750 000 euro, exclusief belasting over de toegevoegde waarde;\n\n4° geen leveringen van goederen en diensten verrichten waarvoor zij gehouden zijn aan de klant het kasticket uit te reiken bedoeld in het koninklijk besluit van 30 december 2009 tot het bepalen van de definitie en de voorwaarden waaraan een geregistreerd kassasysteem in de horecasector moet voldoen.\n\nHet eerste lid is van toepassing op vennootschappen onder firma, op gewone commanditaire vennootschappen en op besloten vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid tot 31 december 2019.\n\nIn afwijking van het eerste lid kunnen de forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast op de belastingplichtigen die niet voldoen aan de in het eerste lid, 2°, gestelde voorwaarde, wanneer de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is, geschieden ten bate van een gering aantal personen of betrekking hebben op hoeveelheden van goederen die niet merkelijk hoger zijn dan deze welke gewoonlijk aan particulieren worden geleverd. In geen geval mogen de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is 40 pct. van de omzet overtreffen.\n\nVolgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, eveneens, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector, bijzondere forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast ten aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in gelijkaardige bijzondere omstandigheden, onder meer wegens de aard of de hoedanigheid van de door hen geleverde goederen of de aard van de door hen verrichte diensten, of wegens hun wijze van bevoorrading of de door hen toegepaste winstmarges.\n\nTen aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in omstandigheden die het onmogelijk maken de vastgestelde forfaitaire grondslagen van aanslag, zelfs de bijzondere, toe te passen, kunnen deze forfaitaire grondslagen, op hun verzoek, worden aangepast aan de werkzaamheid van die belastingplichtigen.\n\n§ 2. De omzet die als maatstaf dient om in aanmerking te komen voor de toepassing van de in paragraaf 1, eerste lid, bedoelde forfaitaire grondslagen, wordt gevormd door het bedrag, exclusief belasting over de toegevoegde waarde, van:\n\na) de totale omzet van de verschillende beroepswerkzaamheden die door dezelfde belastingplichtige worden uitgeoefend;\n\nb) de totale omzet van de beroepswerkzaamheden die, in onverdeeldheid of in vereniging, door verschillende belastingplichtigen worden uitgeoefend.\n\nWanneer echtgenoten een onderscheiden beroepswerkzaamheid uitoefenen wordt afzonderlijk rekening gehouden met de omzet van ieder van de echtgenoten, ongeacht hun huwelijksvoorwaarden.\n\n§ 3. De belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen wordt, behoudens tegenbewijs, geacht al de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd, te hebben geleverd, al of niet na bewerking of verwerking, of ze te hebben gebruikt bij de uitvoering van diensten, onder voorwaarden waaronder de belasting opeisbaar wordt. Dit vermoeden is in de regel van toepassing op elk aangiftetijdvak.\n\nWanneer de belastingplichtige niet jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt die voorraad geacht constant te zijn gebleven.\n\nWanneer de belastingplichtige jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt voor het vaststellen van de omzet van het tijdvak waarin de inventaris wordt opgemaakt het bedrag van de inkopen, de intracommunautaire verwervingen en de invoeren, naargelang het geval, vermeerderd of verminderd met het verschil in waarde, uitgedrukt in inkoopprijzen, van de goederen die in de opeenvolgende inventarissen van zijn voorraad werden opgenomen.\n\nWanneer de belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen handelingen verricht die van de belasting zijn vrijgesteld of waarvoor geen forfaitaire grondslagen van aanslag werden vastgesteld, wordt bij de forfaitaire vaststelling van de omzet geen rekening gehouden met de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd en die voor de bedoelde handelingen werden gebruikt. De belastingplichtige moet het bewijs leveren van dat gebruik.\n\n§ 4. De belastingplichtige die aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen is onderworpen, kan opteren voor de normale regeling van de belasting.\n\nHij kan evenwel opteren voor de vrijstellingsregeling van belasting bepaald in artikel 56bis wanneer hij aan de gestelde voorwaarden voor de toepassing van die regeling voldoet.\n\nBij overgang naar de normale regeling van de belasting of naar de vrijstellingsregeling van belasting kan de belastingplichtige teruggaaf verkrijgen van de belasting die hij voldaan heeft voor de goederen die voor de toepassing van de forfaitaire regeling als geleverd worden beschouwd doch die hij nog in voorraad heeft.\n\nDe belastingplichtige die aan de normale regeling van de belasting of aan de in artikel 56bis bedoelde vrijstellingsregeling van belasting is onderworpen, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen toepassen voor zover hij voldoet aan de voorwaarden die voor de toepassing van die regeling zijn bepaald en voor zover hij op het tijdstip van de overgang een inventaris van zijn voorraad opmaakt.\n\n§ 5. De Koning stelt de praktische toepassingsvoorwaarden en de formaliteiten vast onder meer wat betreft de aanvang, de wijziging of de stopzetting van de activiteit, de belastingregeling en de modaliteiten voor de uitoefening van de in paragraaf 4 bedoelde opties.\n\nHij legt bovendien de modaliteiten vast voor de vaststelling door de administratie van de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen.","

Artikel 56

(De tekst van art. 56, werd vervangen met ingang van 01.01.2019 (Art. 12, W 30.07.2018, B.S. 10.08.2018, pg. 62704 – Erratum B.S. 28.08.2018, pg. 66582))

\n\n

§ 1. Volgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast voor de belastingplichtigen die voldoen aan de volgende voorwaarden:

1° een fysieke persoon zijn;

2° beroepswerkzaamheden uitoefenen die voor ten minste 75 pct. van de omzet bestaan uit handelingen waarvoor geen verplichting bestaat tot uitreiking van een factuur voor de heffing van de belasting over de toegevoegde waarde;

3° een jaaromzet hebben die niet meer bedraagt dan 750 000 euro, exclusief belasting over de toegevoegde waarde;

4° geen leveringen van goederen en diensten verrichten waarvoor zij gehouden zijn aan de klant het kasticket uit te reiken bedoeld in het koninklijk besluit van 30 december 2009 tot het bepalen van de definitie en de voorwaarden waaraan een geregistreerd kassasysteem in de horecasector moet voldoen.

Het eerste lid is van toepassing op vennootschappen onder firma, op gewone commanditaire vennootschappen en op besloten vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid tot 31 december 2019.

In afwijking van het eerste lid kunnen de forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast op de belastingplichtigen die niet voldoen aan de in het eerste lid, 2°, gestelde voorwaarde, wanneer de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is, geschieden ten bate van een gering aantal personen of betrekking hebben op hoeveelheden van goederen die niet merkelijk hoger zijn dan deze welke gewoonlijk aan particulieren worden geleverd. In geen geval mogen de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is 40 pct. van de omzet overtreffen.

Volgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, eveneens, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector, bijzondere forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast ten aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in gelijkaardige bijzondere omstandigheden, onder meer wegens de aard of de hoedanigheid van de door hen geleverde goederen of de aard van de door hen verrichte diensten, of wegens hun wijze van bevoorrading of de door hen toegepaste winstmarges.

Ten aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in omstandigheden die het onmogelijk maken de vastgestelde forfaitaire grondslagen van aanslag, zelfs de bijzondere, toe te passen, kunnen deze forfaitaire grondslagen, op hun verzoek, worden aangepast aan de werkzaamheid van die belastingplichtigen.

\n\n

§ 2. De omzet die als maatstaf dient om in aanmerking te komen voor de toepassing van de in paragraaf 1, eerste lid, bedoelde forfaitaire grondslagen, wordt gevormd door het bedrag, exclusief belasting over de toegevoegde waarde, van:

a) de totale omzet van de verschillende beroepswerkzaamheden die door dezelfde belastingplichtige worden uitgeoefend;

b) de totale omzet van de beroepswerkzaamheden die, in onverdeeldheid of in vereniging, door verschillende belastingplichtigen worden uitgeoefend.

Wanneer echtgenoten een onderscheiden beroepswerkzaamheid uitoefenen wordt afzonderlijk rekening gehouden met de omzet van ieder van de echtgenoten, ongeacht hun huwelijksvoorwaarden.

\n\n

§ 3. De belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen wordt, behoudens tegenbewijs, geacht al de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd, te hebben geleverd, al of niet na bewerking of verwerking, of ze te hebben gebruikt bij de uitvoering van diensten, onder voorwaarden waaronder de belasting opeisbaar wordt. Dit vermoeden is in de regel van toepassing op elk aangiftetijdvak.

Wanneer de belastingplichtige niet jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt die voorraad geacht constant te zijn gebleven.

Wanneer de belastingplichtige jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt voor het vaststellen van de omzet van het tijdvak waarin de inventaris wordt opgemaakt het bedrag van de inkopen, de intracommunautaire verwervingen en de invoeren, naargelang het geval, vermeerderd of verminderd met het verschil in waarde, uitgedrukt in inkoopprijzen, van de goederen die in de opeenvolgende inventarissen van zijn voorraad werden opgenomen.

Wanneer de belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen handelingen verricht die van de belasting zijn vrijgesteld of waarvoor geen forfaitaire grondslagen van aanslag werden vastgesteld, wordt bij de forfaitaire vaststelling van de omzet geen rekening gehouden met de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd en die voor de bedoelde handelingen werden gebruikt. De belastingplichtige moet het bewijs leveren van dat gebruik.

\n\n

§ 4. De belastingplichtige die aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen is onderworpen, kan opteren voor de normale regeling van de belasting.

Hij kan evenwel opteren voor de vrijstellingsregeling van belasting bepaald in artikel 56bis wanneer hij aan de gestelde voorwaarden voor de toepassing van die regeling voldoet.

Bij overgang naar de normale regeling van de belasting of naar de vrijstellingsregeling van belasting kan de belastingplichtige teruggaaf verkrijgen van de belasting die hij voldaan heeft voor de goederen die voor de toepassing van de forfaitaire regeling als geleverd worden beschouwd doch die hij nog in voorraad heeft.

De belastingplichtige die aan de normale regeling van de belasting of aan de in artikel 56bis bedoelde vrijstellingsregeling van belasting is onderworpen, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen toepassen voor zover hij voldoet aan de voorwaarden die voor de toepassing van die regeling zijn bepaald en voor zover hij op het tijdstip van de overgang een inventaris van zijn voorraad opmaakt.

\n\n

§ 5. De Koning stelt de praktische toepassingsvoorwaarden en de formaliteiten vast onder meer wat betreft de aanvang, de wijziging of de stopzetting van de activiteit, de belastingregeling en de modaliteiten voor de uitoefening van de in paragraaf 4 bedoelde opties.

Hij legt bovendien de modaliteiten vast voor de vaststelling door de administratie van de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen.

",[],[],6,"5a8b5bb1-c8ae-4be9-ac38-3b14ad65bf26_7","01.05.2019","Artikel 56\n\n(De tekst van art. 56, § 1, 2° lid, werd vervangen met ingang van 01.05.2019 (Art. 83, W 17.03.2019, B.S. 10.05.2019, pg. 45450))\n\n§ 1. Volgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast voor de belastingplichtigen die voldoen aan de volgende voorwaarden:\n\n1° een fysieke persoon zijn;\n\n2° beroepswerkzaamheden uitoefenen die voor ten minste 75 pct. van de omzet bestaan uit handelingen waarvoor geen verplichting bestaat tot uitreiking van een factuur voor de heffing van de belasting over de toegevoegde waarde;\n\n3° een jaaromzet hebben die niet meer bedraagt dan 750 000 euro, exclusief belasting over de toegevoegde waarde;\n\n4° geen leveringen van goederen en diensten verrichten waarvoor zij gehouden zijn aan de klant het kasticket uit te reiken bedoeld in het koninklijk besluit van 30 december 2009 tot het bepalen van de definitie en de voorwaarden waaraan een geregistreerd kassasysteem in de horecasector moet voldoen.\n\nHet eerste lid is van toepassing op vennootschappen onder firma, op commanditaire vennootschappen en op besloten vennootschappen tot 31 december 2019.\n\nIn afwijking van het eerste lid kunnen de forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast op de belastingplichtigen die niet voldoen aan de in het eerste lid, 2°, gestelde voorwaarde, wanneer de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is, geschieden ten bate van een gering aantal personen of betrekking hebben op hoeveelheden van goederen die niet merkelijk hoger zijn dan deze welke gewoonlijk aan particulieren worden geleverd. In geen geval mogen de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is 40 pct. van de omzet overtreffen.\n\nVolgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, eveneens, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector, bijzondere forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast ten aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in gelijkaardige bijzondere omstandigheden, onder meer wegens de aard of de hoedanigheid van de door hen geleverde goederen of de aard van de door hen verrichte diensten, of wegens hun wijze van bevoorrading of de door hen toegepaste winstmarges.\n\nTen aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in omstandigheden die het onmogelijk maken de vastgestelde forfaitaire grondslagen van aanslag, zelfs de bijzondere, toe te passen, kunnen deze forfaitaire grondslagen, op hun verzoek, worden aangepast aan de werkzaamheid van die belastingplichtigen.\n\n§ 2. De omzet die als maatstaf dient om in aanmerking te komen voor de toepassing van de in paragraaf 1, eerste lid, bedoelde forfaitaire grondslagen, wordt gevormd door het bedrag, exclusief belasting over de toegevoegde waarde, van:\n\na) de totale omzet van de verschillende beroepswerkzaamheden die door dezelfde belastingplichtige worden uitgeoefend;\n\nb) de totale omzet van de beroepswerkzaamheden die, in onverdeeldheid of in vereniging, door verschillende belastingplichtigen worden uitgeoefend.\n\nWanneer echtgenoten een onderscheiden beroepswerkzaamheid uitoefenen wordt afzonderlijk rekening gehouden met de omzet van ieder van de echtgenoten, ongeacht hun huwelijksvoorwaarden.\n\n§ 3. De belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen wordt, behoudens tegenbewijs, geacht al de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd, te hebben geleverd, al of niet na bewerking of verwerking, of ze te hebben gebruikt bij de uitvoering van diensten, onder voorwaarden waaronder de belasting opeisbaar wordt. Dit vermoeden is in de regel van toepassing op elk aangiftetijdvak.\n\nWanneer de belastingplichtige niet jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt die voorraad geacht constant te zijn gebleven.\n\nWanneer de belastingplichtige jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt voor het vaststellen van de omzet van het tijdvak waarin de inventaris wordt opgemaakt het bedrag van de inkopen, de intracommunautaire verwervingen en de invoeren, naargelang het geval, vermeerderd of verminderd met het verschil in waarde, uitgedrukt in inkoopprijzen, van de goederen die in de opeenvolgende inventarissen van zijn voorraad werden opgenomen.\n\nWanneer de belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen handelingen verricht die van de belasting zijn vrijgesteld of waarvoor geen forfaitaire grondslagen van aanslag werden vastgesteld, wordt bij de forfaitaire vaststelling van de omzet geen rekening gehouden met de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd en die voor de bedoelde handelingen werden gebruikt. De belastingplichtige moet het bewijs leveren van dat gebruik.\n\n§ 4. De belastingplichtige die aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen is onderworpen, kan opteren voor de normale regeling van de belasting.\n\nHij kan evenwel opteren voor de vrijstellingsregeling van belasting bepaald in artikel 56bis wanneer hij aan de gestelde voorwaarden voor de toepassing van die regeling voldoet.\n\nBij overgang naar de normale regeling van de belasting of naar de vrijstellingsregeling van belasting kan de belastingplichtige teruggaaf verkrijgen van de belasting die hij voldaan heeft voor de goederen die voor de toepassing van de forfaitaire regeling als geleverd worden beschouwd doch die hij nog in voorraad heeft.\n\nDe belastingplichtige die aan de normale regeling van de belasting of aan de in artikel 56bis bedoelde vrijstellingsregeling van belasting is onderworpen, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen toepassen voor zover hij voldoet aan de voorwaarden die voor de toepassing van die regeling zijn bepaald en voor zover hij op het tijdstip van de overgang een inventaris van zijn voorraad opmaakt.\n\n§ 5. De Koning stelt de praktische toepassingsvoorwaarden en de formaliteiten vast onder meer wat betreft de aanvang, de wijziging of de stopzetting van de activiteit, de belastingregeling en de modaliteiten voor de uitoefening van de in paragraaf 4 bedoelde opties.\n\nHij legt bovendien de modaliteiten vast voor de vaststelling door de administratie van de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen.","

Artikel 56

(De tekst van art. 56, § 1, 2° lid, werd vervangen met ingang van 01.05.2019 (Art. 83, W 17.03.2019, B.S. 10.05.2019, pg. 45450))

\n\n

1° een fysieke persoon zijn;

3° een jaaromzet hebben die niet meer bedraagt dan 750 000 euro, exclusief belasting over de toegevoegde waarde;

Het eerste lid is van toepassing op vennootschappen onder firma, op commanditaire vennootschappen en op besloten vennootschappen tot 31 december 2019.

\n\n

a) de totale omzet van de verschillende beroepswerkzaamheden die door dezelfde belastingplichtige worden uitgeoefend;

b) de totale omzet van de beroepswerkzaamheden die, in onverdeeldheid of in vereniging, door verschillende belastingplichtigen worden uitgeoefend.

Wanneer echtgenoten een onderscheiden beroepswerkzaamheid uitoefenen wordt afzonderlijk rekening gehouden met de omzet van ieder van de echtgenoten, ongeacht hun huwelijksvoorwaarden.

\n\n

Wanneer de belastingplichtige niet jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt die voorraad geacht constant te zijn gebleven.

\n\n

§ 4. De belastingplichtige die aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen is onderworpen, kan opteren voor de normale regeling van de belasting.

Hij kan evenwel opteren voor de vrijstellingsregeling van belasting bepaald in artikel 56bis wanneer hij aan de gestelde voorwaarden voor de toepassing van die regeling voldoet.

\n\n

Hij legt bovendien de modaliteiten vast voor de vaststelling door de administratie van de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen.

",[],[],7,"5a8b5bb1-c8ae-4be9-ac38-3b14ad65bf26_8","01.01.2022","Artikel 56\n\n(De tekst van art. 56, §§ 6 en 7, werd ingevoegd met ingang van 01.01.2022 (Art. 10, W 27.12.2021, B.S. 31.12.2021 - Ed. 2, pg. 127779, Numac: 2021034489))\n\n§ 1. Volgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast voor de belastingplichtigen die voldoen aan de volgende voorwaarden:\n\n1° een fysieke persoon zijn;\n\n2° beroepswerkzaamheden uitoefenen die voor ten minste 75 pct. van de omzet bestaan uit handelingen waarvoor geen verplichting bestaat tot uitreiking van een factuur voor de heffing van de belasting over de toegevoegde waarde;\n\n3° een jaaromzet hebben die niet meer bedraagt dan 750 000 euro, exclusief belasting over de toegevoegde waarde;\n\n4° geen leveringen van goederen en diensten verrichten waarvoor zij gehouden zijn aan de klant het kasticket uit te reiken bedoeld in het koninklijk besluit van 30 december 2009 tot het bepalen van de definitie en de voorwaarden waaraan een geregistreerd kassasysteem in de horecasector moet voldoen.\n\nHet eerste lid is van toepassing op vennootschappen onder firma, op commanditaire vennootschappen en op besloten vennootschappen tot 31 december 2019.\n\nIn afwijking van het eerste lid kunnen de forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast op de belastingplichtigen die niet voldoen aan de in het eerste lid, 2°, gestelde voorwaarde, wanneer de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is, geschieden ten bate van een gering aantal personen of betrekking hebben op hoeveelheden van goederen die niet merkelijk hoger zijn dan deze welke gewoonlijk aan particulieren worden geleverd. In geen geval mogen de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is 40 pct. van de omzet overtreffen.\n\nVolgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, eveneens, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector, bijzondere forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast ten aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in gelijkaardige bijzondere omstandigheden, onder meer wegens de aard of de hoedanigheid van de door hen geleverde goederen of de aard van de door hen verrichte diensten, of wegens hun wijze van bevoorrading of de door hen toegepaste winstmarges.\n\nTen aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in omstandigheden die het onmogelijk maken de vastgestelde forfaitaire grondslagen van aanslag, zelfs de bijzondere, toe te passen, kunnen deze forfaitaire grondslagen, op hun verzoek, worden aangepast aan de werkzaamheid van die belastingplichtigen.\n\n§ 2. De omzet die als maatstaf dient om in aanmerking te komen voor de toepassing van de in paragraaf 1, eerste lid, bedoelde forfaitaire grondslagen, wordt gevormd door het bedrag, exclusief belasting over de toegevoegde waarde, van:\n\na) de totale omzet van de verschillende beroepswerkzaamheden die door dezelfde belastingplichtige worden uitgeoefend;\n\nb) de totale omzet van de beroepswerkzaamheden die, in onverdeeldheid of in vereniging, door verschillende belastingplichtigen worden uitgeoefend.\n\nWanneer echtgenoten een onderscheiden beroepswerkzaamheid uitoefenen wordt afzonderlijk rekening gehouden met de omzet van ieder van de echtgenoten, ongeacht hun huwelijksvoorwaarden.\n\n§ 3. De belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen wordt, behoudens tegenbewijs, geacht al de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd, te hebben geleverd, al of niet na bewerking of verwerking, of ze te hebben gebruikt bij de uitvoering van diensten, onder voorwaarden waaronder de belasting opeisbaar wordt. Dit vermoeden is in de regel van toepassing op elk aangiftetijdvak.\n\nWanneer de belastingplichtige niet jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt die voorraad geacht constant te zijn gebleven.\n\nWanneer de belastingplichtige jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt voor het vaststellen van de omzet van het tijdvak waarin de inventaris wordt opgemaakt het bedrag van de inkopen, de intracommunautaire verwervingen en de invoeren, naargelang het geval, vermeerderd of verminderd met het verschil in waarde, uitgedrukt in inkoopprijzen, van de goederen die in de opeenvolgende inventarissen van zijn voorraad werden opgenomen.\n\nWanneer de belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen handelingen verricht die van de belasting zijn vrijgesteld of waarvoor geen forfaitaire grondslagen van aanslag werden vastgesteld, wordt bij de forfaitaire vaststelling van de omzet geen rekening gehouden met de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd en die voor de bedoelde handelingen werden gebruikt. De belastingplichtige moet het bewijs leveren van dat gebruik.\n\n§ 4. De belastingplichtige die aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen is onderworpen, kan opteren voor de normale regeling van de belasting.\n\nHij kan evenwel opteren voor de vrijstellingsregeling van belasting bepaald in artikel 56bis wanneer hij aan de gestelde voorwaarden voor de toepassing van die regeling voldoet.\n\nBij overgang naar de normale regeling van de belasting of naar de vrijstellingsregeling van belasting kan de belastingplichtige teruggaaf verkrijgen van de belasting die hij voldaan heeft voor de goederen die voor de toepassing van de forfaitaire regeling als geleverd worden beschouwd doch die hij nog in voorraad heeft.\n\nDe belastingplichtige die aan de normale regeling van de belasting of aan de in artikel 56bis bedoelde vrijstellingsregeling van belasting is onderworpen, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen toepassen voor zover hij voldoet aan de voorwaarden die voor de toepassing van die regeling zijn bepaald en voor zover hij op het tijdstip van de overgang een inventaris van zijn voorraad opmaakt.\n\n§ 5. De Koning stelt de praktische toepassingsvoorwaarden en de formaliteiten vast onder meer wat betreft de aanvang, de wijziging of de stopzetting van de activiteit, de belastingregeling en de modaliteiten voor de uitoefening van de in paragraaf 4 bedoelde opties.\n\nHij legt bovendien de modaliteiten vast voor de vaststelling door de administratie van de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen.\n\n§ 6. De aan de normale regeling van de belasting of aan de in artikel 56bis bedoelde vrijstellingsregeling van de belasting onderworpen belastingplichtige, kan de optie bedoeld in paragraaf 4, vierde lid, niet meer uitoefenen om vanaf 1 januari 2022 gebruik te maken van de forfaitaire grondslagen bedoeld in paragraaf 1.\n\nDe belastingplichtige die zijn economische activiteit aanvangt vanaf 1 januari 2022, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen niet toepassen.\n\n§ 7. Dit artikel treedt buiten werking op 1 januari 2028.","

Artikel 56

(De tekst van art. 56, §§ 6 en 7, werd ingevoegd met ingang van 01.01.2022 (Art. 10, W 27.12.2021, B.S. 31.12.2021 - Ed. 2, pg. 127779, Numac: 2021034489))

\n\n

1° een fysieke persoon zijn;

3° een jaaromzet hebben die niet meer bedraagt dan 750 000 euro, exclusief belasting over de toegevoegde waarde;

Het eerste lid is van toepassing op vennootschappen onder firma, op commanditaire vennootschappen en op besloten vennootschappen tot 31 december 2019.

\n\n

a) de totale omzet van de verschillende beroepswerkzaamheden die door dezelfde belastingplichtige worden uitgeoefend;

b) de totale omzet van de beroepswerkzaamheden die, in onverdeeldheid of in vereniging, door verschillende belastingplichtigen worden uitgeoefend.

Wanneer echtgenoten een onderscheiden beroepswerkzaamheid uitoefenen wordt afzonderlijk rekening gehouden met de omzet van ieder van de echtgenoten, ongeacht hun huwelijksvoorwaarden.

\n\n

Wanneer de belastingplichtige niet jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt die voorraad geacht constant te zijn gebleven.

\n\n

§ 4. De belastingplichtige die aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen is onderworpen, kan opteren voor de normale regeling van de belasting.

Hij kan evenwel opteren voor de vrijstellingsregeling van belasting bepaald in artikel 56bis wanneer hij aan de gestelde voorwaarden voor de toepassing van die regeling voldoet.

\n\n

Hij legt bovendien de modaliteiten vast voor de vaststelling door de administratie van de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen.

\n\n

§ 6. De aan de normale regeling van de belasting of aan de in artikel 56bis bedoelde vrijstellingsregeling van de belasting onderworpen belastingplichtige, kan de optie bedoeld in paragraaf 4, vierde lid, niet meer uitoefenen om vanaf 1 januari 2022 gebruik te maken van de forfaitaire grondslagen bedoeld in paragraaf 1.

De belastingplichtige die zijn economische activiteit aanvangt vanaf 1 januari 2022, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen niet toepassen.

\n\n

§ 7. Dit artikel treedt buiten werking op 1 januari 2028.

",[],[],8,"5a8b5bb1-c8ae-4be9-ac38-3b14ad65bf26_9","01.01.2025","Artikel 56\n\n(De tekst van art. 56, § 4, tweede en vierde lid, werd gewijzigd (Art. 12, W 21.03.2024, B.S. 09.04.2024, pg. 40955, Numac: 2024002757) met ingang van 01.01.2025 (Art. 26, W 21.03.2024))\n\n§ 1. Volgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast voor de belastingplichtigen die voldoen aan de volgende voorwaarden:\n\n1° een fysieke persoon zijn;\n\n2° beroepswerkzaamheden uitoefenen die voor ten minste 75 pct. van de omzet bestaan uit handelingen waarvoor geen verplichting bestaat tot uitreiking van een factuur voor de heffing van de belasting over de toegevoegde waarde;\n\n3° een jaaromzet hebben die niet meer bedraagt dan 750 000 euro, exclusief belasting over de toegevoegde waarde;\n\n4° geen leveringen van goederen en diensten verrichten waarvoor zij gehouden zijn aan de klant het kasticket uit te reiken bedoeld in het koninklijk besluit van 30 december 2009 tot het bepalen van de definitie en de voorwaarden waaraan een geregistreerd kassasysteem in de horecasector moet voldoen.\n\nHet eerste lid is van toepassing op vennootschappen onder firma, op commanditaire vennootschappen en op besloten vennootschappen tot 31 december 2019.\n\nIn afwijking van het eerste lid kunnen de forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast op de belastingplichtigen die niet voldoen aan de in het eerste lid, 2°, gestelde voorwaarde, wanneer de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is, geschieden ten bate van een gering aantal personen of betrekking hebben op hoeveelheden van goederen die niet merkelijk hoger zijn dan deze welke gewoonlijk aan particulieren worden geleverd. In geen geval mogen de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is 40 pct. van de omzet overtreffen.\n\nVolgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, eveneens, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector, bijzondere forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast ten aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in gelijkaardige bijzondere omstandigheden, onder meer wegens de aard of de hoedanigheid van de door hen geleverde goederen of de aard van de door hen verrichte diensten, of wegens hun wijze van bevoorrading of de door hen toegepaste winstmarges.\n\nTen aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in omstandigheden die het onmogelijk maken de vastgestelde forfaitaire grondslagen van aanslag, zelfs de bijzondere, toe te passen, kunnen deze forfaitaire grondslagen, op hun verzoek, worden aangepast aan de werkzaamheid van die belastingplichtigen.\n\n§ 2. De omzet die als maatstaf dient om in aanmerking te komen voor de toepassing van de in paragraaf 1, eerste lid, bedoelde forfaitaire grondslagen, wordt gevormd door het bedrag, exclusief belasting over de toegevoegde waarde, van:\n\na) de totale omzet van de verschillende beroepswerkzaamheden die door dezelfde belastingplichtige worden uitgeoefend;\n\nb) de totale omzet van de beroepswerkzaamheden die, in onverdeeldheid of in vereniging, door verschillende belastingplichtigen worden uitgeoefend.\n\nWanneer echtgenoten een onderscheiden beroepswerkzaamheid uitoefenen wordt afzonderlijk rekening gehouden met de omzet van ieder van de echtgenoten, ongeacht hun huwelijksvoorwaarden.\n\n§ 3. De belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen wordt, behoudens tegenbewijs, geacht al de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd, te hebben geleverd, al of niet na bewerking of verwerking, of ze te hebben gebruikt bij de uitvoering van diensten, onder voorwaarden waaronder de belasting opeisbaar wordt. Dit vermoeden is in de regel van toepassing op elk aangiftetijdvak.\n\nWanneer de belastingplichtige niet jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt die voorraad geacht constant te zijn gebleven.\n\nWanneer de belastingplichtige jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt voor het vaststellen van de omzet van het tijdvak waarin de inventaris wordt opgemaakt het bedrag van de inkopen, de intracommunautaire verwervingen en de invoeren, naargelang het geval, vermeerderd of verminderd met het verschil in waarde, uitgedrukt in inkoopprijzen, van de goederen die in de opeenvolgende inventarissen van zijn voorraad werden opgenomen.\n\nWanneer de belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen handelingen verricht die van de belasting zijn vrijgesteld of waarvoor geen forfaitaire grondslagen van aanslag werden vastgesteld, wordt bij de forfaitaire vaststelling van de omzet geen rekening gehouden met de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd en die voor de bedoelde handelingen werden gebruikt. De belastingplichtige moet het bewijs leveren van dat gebruik.\n\n§ 4. De belastingplichtige die aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen is onderworpen, kan opteren voor de normale regeling van de belasting.\n\nHij kan evenwel opteren voor de vrijstellingsregeling van belasting bepaald in de artikelen 56bis tot en met 56undecies wanneer hij aan de gestelde voorwaarden voor de toepassing van die regeling voldoet.\n\nBij overgang naar de normale regeling van de belasting of naar de vrijstellingsregeling van belasting kan de belastingplichtige teruggaaf verkrijgen van de belasting die hij voldaan heeft voor de goederen die voor de toepassing van de forfaitaire regeling als geleverd worden beschouwd doch die hij nog in voorraad heeft.\n\nDe belastingplichtige die aan de normale regeling van de belasting of aan de in de artikelen 56bis tot en met 56undecies bedoelde vrijstellingsregeling van belasting is onderworpen, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen toepassen voor zover hij voldoet aan de voorwaarden die voor de toepassing van die regeling zijn bepaald en voor zover hij op het tijdstip van de overgang een inventaris van zijn voorraad opmaakt.\n\n§ 5. De Koning stelt de praktische toepassingsvoorwaarden en de formaliteiten vast onder meer wat betreft de aanvang, de wijziging of de stopzetting van de activiteit, de belastingregeling en de modaliteiten voor de uitoefening van de in paragraaf 4 bedoelde opties.\n\nHij legt bovendien de modaliteiten vast voor de vaststelling door de administratie van de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen.\n\n§ 6. De aan de normale regeling van de belasting of aan de in artikel 56bis bedoelde vrijstellingsregeling van de belasting onderworpen belastingplichtige, kan de optie bedoeld in paragraaf 4, vierde lid, niet meer uitoefenen om vanaf 1 januari 2022 gebruik te maken van de forfaitaire grondslagen bedoeld in paragraaf 1.\n\nDe belastingplichtige die zijn economische activiteit aanvangt vanaf 1 januari 2022, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen niet toepassen.\n\n§ 7. Dit artikel treedt buiten werking op 1 januari 2028.","

Artikel 56

(De tekst van art. 56, § 4, tweede en vierde lid, werd gewijzigd (Art. 12, W 21.03.2024, B.S. 09.04.2024, pg. 40955, Numac: 2024002757) met ingang van 01.01.2025 (Art. 26, W 21.03.2024))

\n\n

1° een fysieke persoon zijn;

3° een jaaromzet hebben die niet meer bedraagt dan 750 000 euro, exclusief belasting over de toegevoegde waarde;

Het eerste lid is van toepassing op vennootschappen onder firma, op commanditaire vennootschappen en op besloten vennootschappen tot 31 december 2019.

\n\n

a) de totale omzet van de verschillende beroepswerkzaamheden die door dezelfde belastingplichtige worden uitgeoefend;

b) de totale omzet van de beroepswerkzaamheden die, in onverdeeldheid of in vereniging, door verschillende belastingplichtigen worden uitgeoefend.

Wanneer echtgenoten een onderscheiden beroepswerkzaamheid uitoefenen wordt afzonderlijk rekening gehouden met de omzet van ieder van de echtgenoten, ongeacht hun huwelijksvoorwaarden.

\n\n

Wanneer de belastingplichtige niet jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt die voorraad geacht constant te zijn gebleven.

\n\n

§ 4. De belastingplichtige die aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen is onderworpen, kan opteren voor de normale regeling van de belasting.

Hij kan evenwel opteren voor de vrijstellingsregeling van belasting bepaald in de artikelen 56bis tot en met 56undecies wanneer hij aan de gestelde voorwaarden voor de toepassing van die regeling voldoet.

De belastingplichtige die aan de normale regeling van de belasting of aan de in de artikelen 56bis tot en met 56undecies bedoelde vrijstellingsregeling van belasting is onderworpen, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen toepassen voor zover hij voldoet aan de voorwaarden die voor de toepassing van die regeling zijn bepaald en voor zover hij op het tijdstip van de overgang een inventaris van zijn voorraad opmaakt.

\n\n

Hij legt bovendien de modaliteiten vast voor de vaststelling door de administratie van de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen.

\n\n

De belastingplichtige die zijn economische activiteit aanvangt vanaf 1 januari 2022, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen niet toepassen.

\n\n

§ 7. Dit artikel treedt buiten werking op 1 januari 2028.

",[],[],9,"5a8b5bb1-c8ae-4be9-ac38-3b14ad65bf26_10","02.03.2026","Artikel 56\n\nArt. 56, met ingang van 02.03.2026 (Art.19, W. 10.02.2026, B.S. 20.02.2026, Numac: 2026001291)\n\n§ 1. Volgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast voor de belastingplichtigen die voldoen aan de volgende voorwaarden:\n\n1° een fysieke persoon zijn;\n\n2° beroepswerkzaamheden uitoefenen die voor ten minste 75 pct. van de omzet bestaan uit handelingen waarvoor geen verplichting bestaat tot uitreiking van een factuur voor de heffing van de belasting over de toegevoegde waarde;\n\n3° een jaaromzet hebben die niet meer bedraagt dan 750 000 euro, exclusief belasting over de toegevoegde waarde;\n\n4° geen leveringen van goederen en diensten verrichten waarvoor zij gehouden zijn aan de klant het kasticket uit te reiken bedoeld in het koninklijk besluit van 30 december 2009 tot het bepalen van de definitie en de voorwaarden waaraan een geregistreerd kassasysteem in de horecasector moet voldoen.\n\nHet eerste lid is van toepassing op vennootschappen onder firma, op commanditaire vennootschappen en op besloten vennootschappen tot 31 december 2019.\n\nIn afwijking van het eerste lid kunnen de forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast op de belastingplichtigen die niet voldoen aan de in het eerste lid, 2°, gestelde voorwaarde, wanneer de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is, geschieden ten bate van een gering aantal personen of betrekking hebben op hoeveelheden van goederen die niet merkelijk hoger zijn dan deze welke gewoonlijk aan particulieren worden geleverd. In geen geval mogen de handelingen waarvoor de uitreiking van een factuur verplicht is 40 pct. van de omzet overtreffen.\n\nVolgens door de Koning vast te stellen modaliteiten kunnen, eveneens, na overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, per bedrijfssector, bijzondere forfaitaire grondslagen van aanslag worden toegepast ten aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in gelijkaardige bijzondere omstandigheden, onder meer wegens de aard of de hoedanigheid van de door hen geleverde goederen of de aard van de door hen verrichte diensten, of wegens hun wijze van bevoorrading of de door hen toegepaste winstmarges.\n\nTen aanzien van belastingplichtigen die hun werkzaamheid uitoefenen in omstandigheden die het onmogelijk maken de vastgestelde forfaitaire grondslagen van aanslag, zelfs de bijzondere, toe te passen, kunnen deze forfaitaire grondslagen, op hun verzoek, worden aangepast aan de werkzaamheid van die belastingplichtigen.\n\n§ 2. De omzet die als maatstaf dient om in aanmerking te komen voor de toepassing van de in paragraaf 1, eerste lid, bedoelde forfaitaire grondslagen, wordt gevormd door het bedrag, exclusief belasting over de toegevoegde waarde, van:\n\na) de totale omzet van de verschillende beroepswerkzaamheden die door dezelfde belastingplichtige worden uitgeoefend;\n\nb) de totale omzet van de beroepswerkzaamheden die, in onverdeeldheid of in vereniging, door verschillende belastingplichtigen worden uitgeoefend.\n\nWanneer echtgenoten een onderscheiden beroepswerkzaamheid uitoefenen wordt afzonderlijk rekening gehouden met de omzet van ieder van de echtgenoten, ongeacht hun huwelijksvoorwaarden.\n\n§ 3. De belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen wordt, behoudens tegenbewijs, geacht al de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd, te hebben geleverd, al of niet na bewerking of verwerking, of ze te hebben gebruikt bij de uitvoering van diensten, onder voorwaarden waaronder de belasting opeisbaar wordt. Dit vermoeden is in de regel van toepassing op elk aangiftetijdvak.\n\nWanneer de belastingplichtige niet jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt die voorraad geacht constant te zijn gebleven.\n\nWanneer de belastingplichtige jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt voor het vaststellen van de omzet van het tijdvak waarin de inventaris wordt opgemaakt het bedrag van de inkopen, de intracommunautaire verwervingen en de invoeren, naargelang het geval, vermeerderd of verminderd met het verschil in waarde, uitgedrukt in inkoopprijzen, van de goederen die in de opeenvolgende inventarissen van zijn voorraad werden opgenomen.\n\nWanneer de belastingplichtige die onderworpen is aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen handelingen verricht die van de belasting zijn vrijgesteld of waarvoor geen forfaitaire grondslagen van aanslag werden vastgesteld, wordt bij de forfaitaire vaststelling van de omzet geen rekening gehouden met de goederen die aan hem werden geleverd, die hij intracommunautair heeft verworven of die hij heeft ingevoerd en die voor de bedoelde handelingen werden gebruikt. De belastingplichtige moet het bewijs leveren van dat gebruik.\n\n§ 4. De belastingplichtige die aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen is onderworpen, kan opteren voor de normale regeling van de belasting.\n\nHij kan evenwel opteren voor de vrijstellingsregeling van belasting bepaald in de artikelen 56bis tot en met 56undecies wanneer hij aan de gestelde voorwaarden voor de toepassing van die regeling voldoet.\n\nBij overgang naar de normale regeling van de belasting of naar de vrijstellingsregeling van belasting kan de belastingplichtige teruggaaf verkrijgen van de belasting die hij voldaan heeft voor de goederen die voor de toepassing van de forfaitaire regeling als geleverd worden beschouwd doch die hij nog in voorraad heeft.\n\nDe belastingplichtige die aan de normale regeling van de belasting of aan de in de artikelen 56bis tot en met 56undecies bedoelde vrijstellingsregeling van belasting is onderworpen, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen toepassen voor zover hij voldoet aan de voorwaarden die voor de toepassing van die regeling zijn bepaald en voor zover hij op het tijdstip van de overgang een inventaris van zijn voorraad opmaakt.\n\n§ 5. De Koning stelt de praktische toepassingsvoorwaarden en de formaliteiten vast onder meer wat betreft de aanvang, de wijziging of de stopzetting van de activiteit, de belastingregeling en de modaliteiten voor de uitoefening van de in paragraaf 4 bedoelde opties.\n\nHij legt bovendien de modaliteiten vast voor de vaststelling door de administratie van de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen.\n\n§ 6. De aan de normale regeling van de belasting of aan de in artikel 56bis bedoelde vrijstellingsregeling van de belasting onderworpen belastingplichtige, kan de optie bedoeld in paragraaf 4, vierde lid, niet meer uitoefenen om vanaf 1 januari 2022 gebruik te maken van de forfaitaire grondslagen bedoeld in paragraaf 1.\n\nDe belastingplichtige die zijn economische activiteit aanvangt vanaf 1 januari 2022, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen niet toepassen.\n\n§ 7. Dit artikel treedt buiten werking op 1 januari 2028.","

Artikel 56

Art. 56, met ingang van 02.03.2026 (Art.19, W. 10.02.2026, B.S. 20.02.2026, Numac: 2026001291)

\n\n

1° een fysieke persoon zijn;

3° een jaaromzet hebben die niet meer bedraagt dan 750 000 euro, exclusief belasting over de toegevoegde waarde;

Het eerste lid is van toepassing op vennootschappen onder firma, op commanditaire vennootschappen en op besloten vennootschappen tot 31 december 2019.

\n\n

a) de totale omzet van de verschillende beroepswerkzaamheden die door dezelfde belastingplichtige worden uitgeoefend;

b) de totale omzet van de beroepswerkzaamheden die, in onverdeeldheid of in vereniging, door verschillende belastingplichtigen worden uitgeoefend.

Wanneer echtgenoten een onderscheiden beroepswerkzaamheid uitoefenen wordt afzonderlijk rekening gehouden met de omzet van ieder van de echtgenoten, ongeacht hun huwelijksvoorwaarden.

\n\n

Wanneer de belastingplichtige niet jaarlijks een inventaris van zijn voorraad opmaakt, wordt die voorraad geacht constant te zijn gebleven.

\n\n

§ 4. De belastingplichtige die aan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen is onderworpen, kan opteren voor de normale regeling van de belasting.

\n\n

Hij legt bovendien de modaliteiten vast voor de vaststelling door de administratie van de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen.

\n\n

De belastingplichtige die zijn economische activiteit aanvangt vanaf 1 januari 2022, kan de in paragraaf 1 bedoelde forfaitaire grondslagen niet toepassen.

\n\n

§ 7. Dit artikel treedt buiten werking op 1 januari 2028.

",[],[],"references",[986],"referencedBy",[1002,1003,1004,1005,1006,1007,1008,1009,1010,1011,1012,1013,990],"commentsOn",[],"commentedOnBy"]

Artikel 56, Wetboek van de Btw