Parlementaire vraag nr. 1042 van de heer Olaerts van 19.09.1997

VRAAG 97/1042

Vr. en Antw., Kamer, 1997-1998, nr. 116, blz. 15890-15892

Verloren gegane factuur

VRAAG

Indien tijdens een belastingcontrole blijkt dat er mogelijk enkele aankoopfacturen ontbreken, gezien de listing wel melding maakt van een aankoop, geeft dit soms aanleiding tot praktische problemen.

In dit geval vroeg de belastingplichtige aan de leverancier een kopie van de mogelijke facturen, doch deze antwoordde schriftelijk dat dit niet kon en dat hem daarenboven desomtrent een afwijking is toegestaan.

Bovendien is er dan, bij gebrek aan factuur, discussie over de aard van de aankoop: handelsmatig en/of privé.

Hoe dienen dergelijke kleine problemen, die grote gevolgen kunnen hebben, praktisch te worden opgelost ?

ANTWOORD

Het geacht lid beoogt het geval waarin een producent of groothandelaar overeenkomstig de gewone regels terzake een factuur heeft uitgereikt voor een door hem verrichte verkoop van goederen aan een klant-belastingplichtige, waarbij laatstgenoemde, om welke reden ook, die aankoop niet heeft ingeschreven in zijn boek voor inkomende facturen, noch het origineel exemplaar van de factuur heeft bewaard.

Vooreerst wordt opgemerkt dat in deze hypothese de klant overeenkomstig artikel 60 van het BTW-wetboek gehouden was het origineel exemplaar van de factuur te bewaren gedurende een termijn van tien jaar te rekenen vanaf de eerste januari van het jaar volgend op de datum van het document en dit ongeacht of de aankoop bestemd was voor zijn economische activiteit en/of voor privé-doeleinden.

Bovendien moest de klant bedoelde factuur inschrijven in zijn boek voor inkomende facturen, tenzij de handeling uitsluitend bestemd was voor privé-doeleinden, wat overigens enkel mogelijk is wanneer die klant een fysieke persoon is.

Het staat de klant uiteraard vrij om aan zijn medecontractant een dubbel van de originele factuur te vragen. In de ministeriële aanschrijving nr. 10 van 9 augustus 1974 met betrekking tot verlies en vernietiging van facturen wordt, inzonderheid met het oog op de toepassing van het recht op aftrek, de ter zake te volgen handelwijze uiteengezet. Op verzoek van de klant maakt de leverancier van de originele factuur een dubbel op dat in alle opzichten overeenstemt met het oorspronkelijk stuk - ook wat de datum betreft - en vult het aan met de volgende vermelding: "Dubbel uitgereikt op aanvraag van de klant ter vervanging van de verloren gegane of vernietigde factuur". Deze vermelding wordt gedagtekend met de datum waarop het dubbel wordt uitgereikt.

Wanneer de originele factuur nog niet in de boekhouding werd opgenomen, moet het in het voorgaande lid bedoelde document worden ingeschreven in het boek voor inkomende facturen met de vermelding: "Dubbel van een verloren gegane of vernietigde originele factuur".

Wordt de verloren gegane factuur teruggevonden, dan moet ze onmiddellijk bij het dubbel worden gevoegd dat door de leverancier werd opgemaakt.

Indien in het door u gestelde geval de groothandelaar of producent bijvoorbeeld om organisatorische redenen weigert een dubbel van de originele factuur uit te reiken, kan de Administratie van de BTW, registratie en domeinen hem daartoe geenszins verplichten, bij ontstentenis van een wettelijke bepaling in die zin. Anderzijds kan uiteraard een controle-agent die ter gelegenheid van een controle of een nazicht in hoofde van de klant vaststelt dat een aankoopfactuur ontbreekt zonder dat deze vervangen werd door een dubbel, aan zijn collega die bevoegd is voor de groothandelaar of de producent vragen alle mogelijke vaststellingen te doen om de zaak op te helderen.

Tot besluit moet, onder voorbehoud van het in vorige alinea bedoeld eventueel bijkomend onderzoek, worden gesteld dat wanneer een belastingplichtige een aankoopfactuur of, overeenkomstig de hierboven vermelde procedure een dubbel ervan, niet kan voorleggen, hij instaat voor alle fiscale gevolgen, tenzij hij, door alle middelen, kan bewijzen dat de factuur in kwestie betrekking had op een handeling uitsluitend bestemd voor privé-doeleinden.

Alleszins, aangezien het geacht lid zeker een concreet geval beoogt, wil ik graag de administratie vragen de zaak te onderzoeken, mits alle relevante gegevens worden meegedeeld.

Inzake de inkomstenbelastingen bepaalt artikel 315 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 (WIB 92) dat, behoudens wanneer zij door het gerecht in beslag genomen zijn, of behoudens afwijking toegestaan door de administratie, de boeken en bescheiden aan de hand waarvan het bedrag van de belastbare inkomsten kan worden vastgesteld, ter beschikking van de administratie moeten worden bewaard in het kantoor, agentschap, bijhuis of elk ander beroeps- of privé-lokaal van de belastingplichtige waar die boeken en bescheiden werden gehouden, opgesteld of toegezonden, tot het verstrijken van het vijfde jaar of boekjaar volgend op het belastbaar tijdperk.

De taxatieambtenaar kan in elk geval de door de belastingplichtige verstrekte inlichtingen laten controleren door zijn collega die bevoegd is voor het dossier van de leverancier.