Parlementaire vraag nr. 146 van mevrouw Van de Casteele van 10.11.1995
VRAAG 95/146
Vraag nr. 146 van mevrouw Van de Casteele dd. 10.11.1995
Bull. nr. 760, pag. 914
De Fiscale Koerier 96/190
Waardeverminderingen op vorderingen - Toepassingsgebied
Artikel 22, § 1, 1°, van het WIB 1992 is in principe van toepassing op waarschijnlijke waardeverminderingen op beroepshalve gehouden vorderingen, die niet in obligaties of andere gelijkaardige effecten op naam of aan toonder verdeeld zijn, indien aan de voorwaarden voldaan is. Com.IB 92, nr. 48/3, 2°, beperkt de toepassing van die bepaling tot handelsvorderingen die niet in effecten verdeeld zijn en schijnt dus de aftrek van waarschijnlijke waardeverminderingen op andere vorderingen, zoals beroepshalve toegestane leningen, uit te sluiten.
1. Gaat het hier om een onnauwkeurige formulering door gebruik van de term "handelsvorderingen", of worden andere beroepshalve gehouden vorderingen volgens voormeld nummer werkelijk uitgesloten ?
2. Indien dit laatste het geval is, op welke wettelijke of reglementaire bepaling steunt die uitsluiting dan ?
ANTWOORD
Overeenkomstig het door het geacht lid geciteerde nr. 48/3, 2°, van de administratieve commentaar op het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, waarvan de oorsprong teruggaat tot de besprekingen van de wet van 20 november 1962 houdende hervorming van de inkomstenbelastingen en het ter uitvoering ervan getroffen koninklijk besluit van 30 mei 1963 tot vaststelling van de perken en voorwaarden van fiscale vrijstelling van provisies om waarschijnlijke verliezen of lasten te bestrijden, moeten de verliezen, ter bestrijding waarvan de waardeverminderingen bestemd zijn, inderdaad uitsluitend betrekking hebben op handelsvorderingen die niet in effecten verdeeld zijn. Het moet dus gaan om vorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die tot de normale bedrijfsuitoefening van de onderneming behoren of die met andere woorden ontstaan uit het krediet dat een onderneming aan een klant verleent wegens de levering van goederen of diensten.
Om dienaangaande iedere mogelijke twijfel weg te nemen, heb ik de bevoegde administratie overigens gevraagd mij een tekst voor te leggen waarbij artikel 22, § 1, 1°, van het koninklijk besluit tot uitvoering van het voormelde wetboek in die zin wordt verduidelijkt.
Vraag nr. 146 van mevrouw Van de Casteele dd. 10.11.1995
Bull. nr. 760, pag. 914
De Fiscale Koerier 96/190
Waardeverminderingen op vorderingen - Toepassingsgebied
Artikel 22, § 1, 1°, van het WIB 1992 is in principe van toepassing op waarschijnlijke waardeverminderingen op beroepshalve gehouden vorderingen, die niet in obligaties of andere gelijkaardige effecten op naam of aan toonder verdeeld zijn, indien aan de voorwaarden voldaan is. Com.IB 92, nr. 48/3, 2°, beperkt de toepassing van die bepaling tot handelsvorderingen die niet in effecten verdeeld zijn en schijnt dus de aftrek van waarschijnlijke waardeverminderingen op andere vorderingen, zoals beroepshalve toegestane leningen, uit te sluiten.
1. Gaat het hier om een onnauwkeurige formulering door gebruik van de term "handelsvorderingen", of worden andere beroepshalve gehouden vorderingen volgens voormeld nummer werkelijk uitgesloten ?
2. Indien dit laatste het geval is, op welke wettelijke of reglementaire bepaling steunt die uitsluiting dan ?
ANTWOORD
Overeenkomstig het door het geacht lid geciteerde nr. 48/3, 2°, van de administratieve commentaar op het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, waarvan de oorsprong teruggaat tot de besprekingen van de wet van 20 november 1962 houdende hervorming van de inkomstenbelastingen en het ter uitvoering ervan getroffen koninklijk besluit van 30 mei 1963 tot vaststelling van de perken en voorwaarden van fiscale vrijstelling van provisies om waarschijnlijke verliezen of lasten te bestrijden, moeten de verliezen, ter bestrijding waarvan de waardeverminderingen bestemd zijn, inderdaad uitsluitend betrekking hebben op handelsvorderingen die niet in effecten verdeeld zijn. Het moet dus gaan om vorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die tot de normale bedrijfsuitoefening van de onderneming behoren of die met andere woorden ontstaan uit het krediet dat een onderneming aan een klant verleent wegens de levering van goederen of diensten.
Om dienaangaande iedere mogelijke twijfel weg te nemen, heb ik de bevoegde administratie overigens gevraagd mij een tekst voor te leggen waarbij artikel 22, § 1, 1°, van het koninklijk besluit tot uitvoering van het voormelde wetboek in die zin wordt verduidelijkt.
Bron: FisconetPlus