Parlementaire vraag nr. 11690 van de heer Peter Vanvelthoven en vraag nr. 11705 van de heer Hagen Goyvaerts d.d. van 25.03.2009

Mondelinge parlementaire vragen nr. 11690 van de heer Peter Vanvelthoven en nr. 11705 van de heer Hagen Goyvaerts dd. 25.03.2009

Gepensioneerde

Werkloosheidsuitkering

Fout

Vervangingsinkomen

VRAAG (van de heer Peter Vanvelthoven )

Een tweetal weken maakte de pers melding van een verkeerde berekening door de belastingadministratie. Het ging meer bepaald om gepensioneerden en om mensen die een ziekte-uitkering ontvangen of die werkloos zijn.

Is het juist dat de taxatiefout gemaakt werd in het kader van het belastingvrije minimum die er kwam in de begrotingsopmaak voor 2008 onder begrotingsminister Leterme? Gepensioneerden, werklozen, zieken en invaliden werden toen uitgesloten van de verhoging. Hoeveel mensen hebben er een foutieve aanslag ontvangen? Wat is het totale bedrag van de taxatiefout? Wat is het hoogste en het laagste bedrag dat ingevolge de fout van de administratie aan de betrokkenen moet worden terugbetaald? Zet de minister door in de terugvordering van de foutieve aanslagen? Het gaat hier immers om de zwakkeren in onze samenleving.

VRAAG (van de heer Hagen Goyvaerts)

Het betreft hier een zoveelste rekenfout van de administratie van de minister. Uit informatie bevestigd door administrateur Carlos Six blijkt dat het om een verkeerde berekening gaat bij zowat elfduizend belastingplichtigen. Het zou in hoofdzaak gaan om gepensioneerden en werklozen, die tussen 120 en 600 euro zouden moeten bijbetalen.

Wat is de exacte fiscaal-technische reden voor deze taxatie- of interpretatiefout? Heeft de fiscale administratie de implementatie van de wetswijziging wem grondig getest? Hoeveel belastingplichtigen werden er getroffen? Wat is het hoogste bedrag van de taxatiefout? Wat is het totale bedrag? Zal de fiscale administratie de verkeerde aanslag rechtzetten of dienen de betrokkenen eerst het verschuldigde bedrag te betalen? Trekt men uit deze zoveelste misser de nodige lessen?

ANTWOORD (van de heer Didier Reynders, Minister)

Er is inderdaad een vergissing gemaakt bij de berekening van de bijkomende vermindering voor vervangingsinkomsten. Die bijkomende vermindering werd ten onrechte toegepast op het inkomen na toekenning van het huwelijksquotiënt, in plaats van voor toekenning van het huwelijksquotiënt. Het gaat in totaal om 11.370 belastingplichtigen. Er werd voor een totaal van 1.755.227,31 euro te weinig belasting geheven. Het hoogste terug te betalen bedrag is 1.133,67 euro. Negentien belastingplichtigen moeten bedragen tussen 400 euro en dat bedrag terugbetalen. Het laagste bedrag is 4 eurocent; 1.126 personen moeten 25 euro of minder terugbetalen.

De gemiddelde terug te betalen som bedraagt 151,01 euro.

Het gaat om een verkeerde toepassing van de bijkomende vermindering voor vervangingsinkomsten, artikel 154 WIB '92. De betrokkenen zijn gehuwden met een pensioen. Er werd te weinig belasting geheven. Bedragen kleiner dan 2,5 euro worden niet teruggevorderd. Elke betrokken belastingplichtige heeft intussen een brief gekregen van de fiscale administratie.

CONCLUSIE (van de heer Peter Vanvelthoven)

Het is wel belangrijk om te weten of de minister van plan is om in zijn administratie - waar keer op keer fouten gebeuren ­ eindelijk eens in te grijpen. Het is wraakroepend dat zoveel gezinnen met fouten worden geconfronteerd en uiteindelijk de rekening moeten betalen. Het is niet de eerste fout en wellicht niet de laatste. Zijn dergelijke fouten geen aanleiding om bij te sturen en bepaalde mensen op hun verantwoordelijkheid te wijzen?

CONCLUSIE (van de heer Hagen Goyvaerts):

Het gaat om een maatregel uit 2001 die in werking trad in 2004. Ik pleit ervoor om een aanpassing van algoritmen in de berekeningsprogramma's degelijk te testen. Men heeft het een aantal jaren op een correcte manier verwerkt. Nu is er plots een fout die ongeveer 11.300 belastingplichtigen raakt. Als de modernisering van de administratie telkens gepaard gaat met dergelijke kinderziekten, raad ik toch aan een week uit te trekken om het lopende fiscale jaar eens door de nieuwe algoritmen te halen en zo na

te gaan of men identiek hetzelfde resultaat krijgt zodat die fout zich niet meer kan voordoen bij de volgende aangiften.

Het incident is gesloten.