Parlementaire vraag nr. 821 van de heer Brouns van 17.03.1997

VRAAG 97/821

Vr. en Antw., Kamer, nr. 90, 1996-1997, blz. 12352-12353

Bull. 776, pag. 2510

Laattijdige aangifte - Boete

VRAAG

Uit de praktijk blijkt dat mensen die herhaaldelijk hun aanslagbiljet voor de personenbelasting te laat of helemaal niet indienen vaak op verschillende manieren worden beboet. In de wet zijn bepaalde boetes voorgeschreven, maar te velde wordt deze wetgeving blijkbaar op verschillende manieren geïnterpreteerd.

Tevens blijken de beroepmogelijkheden tegen een boete-oplegging zeer beperkt. Bij een definitieve boete kan men enkel beroep aantekenen bij het hof van beroep te Antwerpen. De kosten van een dergelijk beroep zijn vaak gelijkaardig aan de boete zelf, waardoor deze procedure eigenlijk geen oplossing biedt.

1. Op welke reglementering baseren de belastingdiensten zich bij het uitschrijven van boetes bij het niet- of laattijdig indienen van aanslagbiljetten voor de personenbelasting?

2.

a) Wie bepaalt of de overtreding al of niet toe te schrijven is aan kwade trouw of aan het opzet de belasting te ontduiken ?

b) Welke criteria worden hierbij gehanteerd ?

3.

a) Is het volgens u niet noodzakelijk om de reglementering hieromtrent doorzichtiger en éénduidiger te maken?

b) Moet er geen onderscheid gemaakt worden voor overtreders waarvan achteraf blijkt dat zij belastingen terugkrijgen ?

c) Kan men iemand beboeten als blijkt dat hij geen belastingen dient te betalen en zelfs geld moet terugkrijgen van de belastingen

4.

a) Is u het met mij eens dat de mogelijkheid tot aantekening van beroep bij het hof van beroep te Antwerpen vaak geen oplossing biedt?

b) Is het niet beter dat de belastingplichtige zich tot een onafhankelijke rechter zou kunnen wenden, zoals bij de rechtbank van eerste aanleg?

5. Is er een nieuw wetsontwerp in de maak voor de hervorming van de fiscale procedures ?

Wordt in dit wetsontwerp rekening gehouden met de bovenstaande problemen ?

ANTWOORD

1 tot 3. Artikel 445 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 (WIB 92) bepaalt dat de door de gewestelijk directeur gemachtigde ambtenaar een geldboete van 2.000 tot 50.000 frank kan opleggen voor iedere overtreding van de bepalingen van het WIB 92, en van de uitvoeringsbesluiten.

De administratieve commentaar op artikel 445 geldt als richtsnoer voor alle ambtenaren teneinde te bepalen of een overtreding al dan niet toe te schrijven is aan kwade trouw of aan het opzet de belasting te ontduiken.

Het niet of het laattijdig indienen van een aangifte in de personenbelasting is een overtreding op de bepalingen van de artikelen 305 en 307 tot 309 WIB 92 die gelden voor alle belastingplichtigen ongeacht of zij belastingen moeten bijbetalen of terugkrijgen.

4. In de eerste plaats moet ik de aandacht van het geacht lid erop vestigen dat elke belastingplichtige tegen de te zijnen name opgelegde administratieve boete een bezwaar kan indienen bij de bevoegde directeur der belastingen overeenkomstig de procedure die daartoe in het WIB 92 is vastgelegd. Alleen indien de beslissing van de directeur hem niet zou bevredigen zal de belastingplichtige overwegen ter zake een voorziening bij het territoriaal bevoegde Hof van Beroep in te dienen.

De bewering dat het indienen bij het Hof van Beroep te Antwerpen van een voorziening tegen een beslissing van de gewestelijke directeur der directe belastingen voor de belastingplichtige " vaak geen oplossing biedt", laat ik volledig voor rekening van het geacht lid.

Ten slotte wil ik opmerken dat overeenkomstig artikel 445 van het WIB 92 de minister van Financien of zijn gemachtigde eveneens bevoegd is om uitspraak te doen over de verzoekschriften die de kwijtschelding van fiscale boeten tot voorwerp hebben.

5. Met betrekking tot de vraag geformuleerd onder punt 4, b), wil ik de aandacht erop vestigen dat het voorontwerp houdende hervorming van de fiscale procedure, in zijn huidige vorm, overeenkomstig het advies van de Raad van State, voorziet in de overheveling van het onderzoek van fiscale geschillen vanaf de eerste aanleg naar de rechterlijke macht.